Kręgi Harcerstwa Starszego

„Idziemy w góry –

cieszyć się życiem!”

Proszę się nie dać zmylić i nie sądzić pochopnie, że te słowa były mottem przewodnim piątej Eskapady Harcerstwa Starszego na Szczelińcu Wielkim w Górach Stołowych. W ten uroczy jesienny weekend, 21-23.10.2011 wędrowaliśmy wielorakimi szlakami górskimi a przyświecała nam myśl Jana Pawła II:

„Wczoraj do ciebie nie należy, jutro niepewne, tylko dziś jest twoje!”

Można powiedzieć, że zrealizowaliśmy je od razu, radując się w tych dniach pięknem górskiego krajobrazu i odpoczywając pośród spadających, kolorowych liści. Do tego pozytywnie nastrajało nas dobre towarzystwo: dookoła brat harcerz, siostra harcerka, zawsze pomocni na górskim szlaku, częstujący czekoladą lub wyrobem czekolado podobnym, więc – czegóż chcieć więcej? Wieczorem, w jednym z najbardziej klimatycznych polskich schronisk na Szczelińcu Wielkim, wyśpiewaliśmy wszystko, co gra nam w harcerskich duszach: miłość do gór, do przygód i zachwyt nad przyjaźnią. Był tez czas na refleksje nad minionym dniem i dzielenie się swoimi doświadczeniami z innymi. Przy ciepłym blasku świeczek, w harcerskim kręgu, rozmyślaliśmy wspólnie nad sensem podejmowania wyzwań. Nasze myśli biegły szczególnie do tych, którzy bardzo chcieli tu z nami być, ale których plany zostały pokrzyżowane. I choć może trudno te okoliczności zrozumieć, to zapewniamy, że byliście obecni  na tym harcerskim kominku: w naszych sercach i myślach. To dla Was jest ta relacja… .

Trzeba przyznać, że choć eskapadowa karda była niezwykle miłym i dobrze zorganizowanym zespołem, to nie wiedzieć czemu przyszło nam na tej Eskapadzie nieźle błądzić… . Nie dość, że szlaki, którymi wielu z nas wędrowało, zawiodły nas do Kaplicy Czaszek w Czernej (3 tysiące czaszek w małym pomieszczeniu!) to na koniec tej całej przygody musieliśmy się przeciskać w labiryntach Błędnych Skał, czasem wpół zgięci, czasem bliscy czołgania się po ziemi… . Koniec końców cudem dotarliśmy na nocleg, wyczerpani, umęczeni, brudni i głodni, ale co tam – „(…) tylko dziś jest twoje!” Carpe diem!

Wschodzące w niedzielny poranek słońce przyniosło nowy dzień, ozłociło piętrzące się nad górami obłoki i pożegnało harcerzy na Szczelińcu. Wymownym niech pozostanie fakt, że ledwo co odjechaliśmy autokarem nieco dalej, a na niebie pojawiły się chmury. I choć jutro niepewne to każdy z uczestników tej psikusowej wyprawy, zahartowany w boju i wypróbowany wędrowiec, dostał zaproszenie na VII Forum Harcerstwa Starszego „Być bardziej” w Pionkach, 9-11 marca 2012. Cóż może oznaczać to tajemnicze hasło?

V Eskapada  HS zakończona, zobowiązania podczas warty strażniczej na Szczelińcu podjęte, kolejne kroki w kierunku służby Bogu, ludziom i Ojczyźnie zrobione. W albumach pojawią się zdjęcia, w uszach brzmią dźwięki gitary… . Jak to dobrze, że ten czas był taki piękny a pogoda wymarzona na wędrówkę. Dziękujemy Panie Boże!

IV Eskapada HS – 22-24.10.2010 Góry Świętokrzyskie

Piątek: Z wielu stron Polski około 30 harcerek i harcerzy przyjechało do Kielc . Wieczór urozmaiciło nam zwiedzanie miasta pod przewodnictwem studenta turystyki, na zgłodniałych czekała ciepła pizza a dla nocnych marków przewidziano film.

Sobota: wyruszyliśmy rano na dwie trasy. Pierwsza, mniejsza grupa powędrowała ze Świętej Katarzyny przez Świętokrzyski Park Narodowy na Święty Krzyż i pod wodzą historyka sztuki podziwiała zabytki i piękno przyrody. Druga grupa ruszyła z Gołoszyc czerwonym szlakiem na Szczytniak. Po drodze poznawaliśmy historię Gór Świętokrzyskich (m. In. czasy przedchrześcijańskie, major Ponury). Czas wędrówki był również okazją do wielu dyskusji i  rozmów na tematy harcerskie i nie tylko. Po dotarciu do Nowej Słupi udaliśmy się na zasłużony obiad, po którym rozpoczął się kominek. Naszymi gośćmi byli harcerze zaangażowani w tworzenie na tych terenach niezależnego harcerstwa w latach 80-tych i o tym też ciekawie nam opowiadali. Po apelu wyruszyliśmy na nocną grę zorganizowaną dla nas przez harcerzy ze Skarżyska. Gra, nawiązująca fabułą do czasów partyzantów świętokrzyskich z okresu II wojny światowej, odbyła się w drodze na  Święty Krzyż i spodobała się zwłaszcza męskiej części naszego grona. Ich zaangażowanie w demaskowaniu przeciwników pozwoliło wszystkim szczęśliwie dotrzeć na szczyt,  gdzie czekała na nas wspaniała panorama. Po powrocie rozpoczęło się śpiewanie przy dźwięku gitar i harmonijki.

Niedziela: Dzień rozpoczęliśmy od mszy świętej w miejscowym kościele (wielu, zwłaszcza starszych ludzi śpiewało razem z nami Modlitwę Harcerską). Potem był apel kończący i wspólne zdjęcie. Była już najwyższa pora, aby pożegnać się i wrócić do domów.

Na minus: mała liczba uczestników (ludzie z Krakowa, Lublina, z Warszawy i Siedlec), słaba reklama (głównie przez małą przejrzystość strony zhr), brakowało trasy o charakterze wyczynu (cóż, góry to chyba tylko z nazwy )

Na plus: fajni i ciekawi ludzie z którymi można porozmawiać na każdy temat, gadżet – przypinka, dobre jedzenie, poznawanie regionu, gra nocna, łączność radiowa między grupami

Ola Wojda